Lamparty Wielkiej Niedźwiedzicy

   Zanurzam  się w Oceanie

      unosząc słone brzegi

    w  miedzianych rogach światła

   

   Poruszyłeś moją  rzekę uśpioną

   I wybiegł z niej jednorożec

   Posiałeś  ziarno w dolinie

   I pokazałeś swój miecz

   Otworzyłam bramę

   na twoje przybycie
 

   żebyś tańczył w moich ramionach

   w  moich omszałych palcach

   w smaganych wiatrem samochodach

    w deszczu moich jezior

 

Pozwól mi siebie kochać

Podziwiać w ogniu nocy

 Szeptać Twe imię nad łąkami

 Obsypać Cię pocałunkami

 rodzić niebiańskie pola

kiedy przemyka gazela

Pozwól mi być tygrysem

głodnym lampartem Wielkiej Niedźwiedzicy

 i wściekłym rykiem dinozaurów

Pozwól mi wybuchnąć

Drogą Mleczną

Ogrodami Kosmosu dla mnie tańcz

gdy schodzisz do grobowców

gdy pokrywa Cię pył zagubionych gwiazd

kiedy śmierć pokazuje fioletową czaszkę

Ty jesteś kością z mojej kości

ziemią z mojej ziemi

Zanurzam się z Tobą w śmierci

I z Tobą kamienieję.

Na krześle cichych rajstop

              

                              Połóż mnie w swoim piasku

w najwierniejszym koniu

i w psie liżącym o poranku

połóż mnie w swojej żonie

na krześle cichych rajstop

       połóż się tam o zmierzchu

       w moich mokrych

w kolanach

przesiąknięty

I wszędzie

w goździkach matki

w welonie śnieżnym

         


*

Kochaj ją zamiast mnie
i ze mną razem
tak jak orszak płaczących
dziecko
zaszyte w starość
i jej siostrę błękitną

         rozsypane włosy




*

w pełni jaśminowych kobiet
w czerwieni

               nie zazdroszczę lata

myślałam jak piękna jest
twoja żona
Biegłyśmy razem
z sekretem
wśród jesionów

                  pochowam ją lu uniosę